Kwartalnik ekonomiczny

2018.02.14

„Chwilo, trwaj”

Globalne ożywienie trwa. Oczekujemy kontynuacji ekspansji gospodarczej w strefie euro i USA, z którą wiązać się będzie ostrożna normalizacja polityki pieniężnej głównych banków centralnych (kolejne podwyżki Fed i zakończenie programu QE przez EBC). Chiny będą kontynuowały scenariusz „miękkiego lądowania”. Przy mocnych trendach fundamentalnych głównym ryzykiem dla światowej gospodarki mogą być rynki kapitałowe.

Wzrost na 5-. Bieżący rok powinien być równie dobry w krajowej gospodarce co 2017. Szacujemy, że wzrost PKB utrzyma się na poziomie 4,6%. Oczekujemy silnej dynamiki inwestycji, w tym inwestycji prywatnych, które najprawdopodobniej w 4q17 stały się głównym motorem przyspieszenia wzrostu PKB. Towarzyszyć im powinien stabilny wzrost konsumpcji. Trzecim motorem wzrostu będzie rosnący eksport napędzany zarówno przez eksport towarów jak i eksport usług – jeden z najbardziej dynamicznie rozwijających się sektorów polskiej gospodarki.

Płace w górę. Mimo napływu imigrantów i rosnącej aktywności zawodowej nierównowaga na rynku pracy będzie dalej narastać. Biorąc pod uwagę, że wzrost aktywności zawodowej ma ograniczoną moc łagodzenia napięć na rynku pracy oraz uwzględniając rosnącą presję płacową w różnych częściach sektora publicznego spodziewamy się dalszego przyspieszenia wzrostu płac.

Inflacja sprzyja gołębiom. Z uwagi na oczekiwane przez nas gwałtowne osłabienie inflacji na początku roku spodziewamy się, że niemal cały rok pozostanie ona poniżej celu inflacyjnego NBP. Pomimo osłabienia czynników egzogenicznych, rosnąca presja kosztowa (w tym płacowa) będzie się przekładała na stopniowy wzrost inflacji bazowej w kierunku 2%. Przy nieprzejednanie gołębiej retoryce RPP i zmienionej funkcji jej reakcji szanse na podwyżki stóp przed 2019r. wydają się być obecnie iluzoryczne.

Polska usługową potęgą. Pomimo oczekiwanego wzmocnienia importu towarów (ze względu na wyraźne przyspieszenie inwestycji) i wynikającego z tego osłabienia nadwyżki na saldzie towarowym oczekujemy utrzymania nadwyżki na rachunku obrotów bieżących ze względu na kontynuację strukturalnej poprawy salda usług. W połączeniu z rosnącym napływem środków z UE przełoży się to na spadek zadłużenia zagranicznego.

Licznik długu w dół. 2017 był dla finansów publicznych wyjątkowy: deficyt fiskalny (ESA) był po 3q17 najniższy w historii. Oznacza to, że prawdopodobnie pierwszy raz w historii obniżył się także poziom nominalny długu publicznego (z wył. 2014 r. i transferu aktywów z OFE). W 2018 r. spodziewamy się, że deficyt fiskalny będzie zbliżony do ubiegłorocznego, mimo nieco większej skali luzowania polityki fiskalnej (dzięki dalszej poprawie ściągalności podatków oraz cyklicznemu wzrostowi dochodów), a relacja długu do PKB będzie się dalej obniżać.

 

Cały raport w pliku do pobrania poniżej