Piotr Jarocki

Piotr Jarocki urodził się 12 grudnia 1894 r. w Wojniczu koło Tarnowa. Studiował prawo i nauki polityczne na Uniwersytecie Karola w Pradze oraz Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie.

Po wybuchu I wojny światowej zaciągnął się do wojska. Od sierpnia do września 1914 r. służył w utworzonym we Lwowie pod auspicjami NKN Legionie Wschodnim, później walczył w szeregach Legionów Polskich. Po kryzysie przysięgowym wcielony do Polskiego Korpusu Posiłkowego. W okresie wojny polsko-bolszewickiej odbywał służbę w Wojsku Polskim.

Od 1920 r. do 1928 r. pracował w Urzędzie Nadzoru nad Zakładami Ubezpieczeń (Państwowym Urzędzie Kontroli Ubezpieczeń) przy Ministerstwie Skarbu (jako Naczelnik Wydziału Prawnego). Od 1 sierpnia 1928 r. zatrudniony w Pocztowej Kasie Oszczędności na stanowisku dyrektora administracyjnego. Poza pracą w PKO Jarocki angażował się w działalność organizacji społecznych i gospodarczych. Był m.in. wiceprezesem Zarządu Głównego Towarzystwa Rozwoju Ziem Wschodnich, członkiem Zarządu Towarzystwa Pracy Społeczno-Gospodarczej, członkiem Ligi Morskiej i Kolonialnej, Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej, Związku Zachodniego oraz Polskiego Czerwonego Krzyża.

Po wybuchu II wojny światowej wraz z kierownictwem PKO ewakuowany na Wschód, ostatecznie nie opuścił kraju. Wrócił do Warszawy i zaangażował się w działalność konspiracyjną. Zatrudniony w Departamencie Spraw Wewnętrznych Delegatury Rządu na Kraj, jako zastępca dyrektora utworzonego na przełomie 1941/42 r. Biura Wschodniego. W 1943 r. został dyrektorem tego Biura, po czym stanął na czele nowej komórki, tzw. Sekcji Wschodniej.

Po zakończeniu wojny wrócił do PKO jako przedstawiciel Tymczasowego Zarządu na Warszawę. Od września 1945 r. do listopada 1947 r. pełnił funkcję Kierownika i Przewodniczącego Tymczasowego Zarządu PKO. Zwolennik powrotu Kasy do form i zasad działania wypracowanych w okresie II RP. Działania te były sprzeczne z wizją władz państwowych, dążących do przejęcia ścisłej kontroli nad PKO. Jak wielu przedwojennych bankowców, Jarocki stopniowo był odsuwany od pełnienia funkcji kierowniczych w Kasie. W lipcu 1950 r. zwolniony z PKO. Zmarł w Warszawie 12 marca 1965 r. w wieku 71 lat.