Malarz, rzeźbiarz, twórca rysunków, obiektów i instalacji prze­strzennych, autor krótkich form poetyckich. W latach 1978-1982 studiował malarstwo w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu. Dyplom uzyskał w 1982 roku w pracowni malarstwa prof. Jerzego Kałuckiego. W la­tach 1983-1994 był wykładowcą na macierzystej uczelni. W 1983 roku założył grupę artystyczną Koło Klipsa, z którą był związany do 1987 roku. W latach 1995-2002 mieszkał na południu Francji. Obecnie mieszka i pracuje w Poznaniu. Wy­kłada malarstwo na tamtejszej ASP. Mariusz Krukjest jednym z najbardziej wszechstronnych pol­skich artystów współczesnych. Maluje obrazy, rysuje, tworzy instalacje przestrzenne i obiekty. Wydał też kilka tomików poezji, pisze bajki i opowiadania, interesuje go filozoficzna refleksja o sztuce.

Zaczął od rysunku, następnie odkrył dla siebie malarstwo, a pierwsze obiekty zaczął tworzyć w 1982 roku. W teoretycz­nej pracy dyplomowej Zdarzenia (1982) właściwie zarysował już swoje credo artystyczne, w którym kładł nacisk na anty-intelektualizm, estetyzm, wyobraźnię i przywoływanie świata dzieciństwa. W tym też okresie powstały jego wczesne teksty poetyckie, które stanowią integralną część twórczości artysty. W latach 80. Kruk był inicjatorem, współzałożycielem i li­derem poznańskiej grupy artystycznej Koło Klipsa. Stał się wtedy znany przede wszystkim jako twórca obiektów prze­strzennych, „sytuacji" w przestrzeni, czy wreszcie „poezji przestrzeni" - dzieł zaliczanych przez krytykę do tzw. rzeźby postmalarskiej. Olbrzymia większość jego artystycznej ak­tywności związana była z realizacjami grupy, prezentowany­mi publiczności pod postacią wspólnych prac, przygotowy­wanych specjalnie na kolejne wystawy. W parateatralnych, narracyjnych wystąpieniach Koła Klipsa dzieła Kruka przywo­dziły na myśl świat dziecięcej fantazji, a zarazem generowały nowe znaczenia i stany świadomości. Z tego czasu pochodzi kilka ważnych rzeźb artysty: fragment krzesła z trawą w miej­scu siedzenia i leżącym na podłodze drewnianym odbiciem tej formy (Bez tytułu / Krzesło, 1984), ulepiony z błota Rycerz z tępym mieczem (1986) oraz trójnogi człowiek z ziemi, trzymający w wyciągniętej ręce lustrzaną gwiazdę (1987). Używał głównie pospolitych, organicznych materiałów oraz przedmiotów gotowych, zaczerpniętych z życia codzienne­go. Równolegle malował i wykonywał rysunki, które często stanowiły zapis pomysłu realizowanego później w rozwinię­tej formie przestrzennej.

W najnowszych obrazach, malowanych mocnymi, wyrazi­stymi kolorami pojawiają się stylizowane ornamenty zesta­wione z fantastycznymi formami zwierzęcymi i roślinnymi.

Wybrane wystawy indywidualne artysty
Prace artysty m.in. w zbiorach:
Drukuj