Ukończyła ASP w Warszawie w 1971 r. Prezentacja pracy dyplomowej Kulik polegała na symultanicznym pokazie ok. 500 przezroczy rzutowanych na otaczające widza z trzech stron trzy ekrany. Obok ekranów stał wykonany z utwardza­nych tkanin posąg Mojżesza Michała Anioła. Był on szma­cianą kopią marmurowej kopi tegoż posągu stojącego w holu warszawskiej ASP. Kolorowy Mojżesz był ostatnią fazą całorocznego procesu dokumentowania i działania. W latach 70. i pierwszej połowie 80. pracowała z Przemysła­wem Kwiekiem w duecie KwieKulik - wówczas zajmowała się głownie działalnością performance. Praca dyplomowa Kwieka składała się z projekcji diapozytywów i filmów 8 mm na których ukazany został proces jako dzieło. W latach 70. w swojej sztuce rozwijała koncepcję formy otwartej Oskara Hansena. Od połowy lat 80. tworzy fotokolaże - kolekcje ge­stów powstające w wyniku wielokrotnego, punktowego na­świetlania materiału fotograficznego i rzutowania na niego poszczególnych elementów układu. Zajmuje się tematyką władzy, totalitaryzmu, relacji gender. W swoim podwarszaw­skim domu zgromadziła gigantyczne archiwum materiałów dotyczących polskiej neoawangardy.

Wystawy indywidualne artystki od 1989 roku
Michał Jachuła o Zofii Kulik
Drukuj