Jacek Ziemiński

Opis pracy

Praca pochodzi z symbolicznego okresu twórczości artysty (koniec lat 80.i początek 90.). Na okazałych rozmiarów płót­nie widzimy wyłaniającą się z zielonej tafli wody lub połaci łąki wyspę-wzgórze o nieokreślonych formach i w brązo­wej kolorystyce. Nie wiem czy to element pejzażu, roślina, kamień, owoc czy bulwa. Za „wzgórzem" rozpościera się żółte niebo przybierające formę otaczającej wzgórze glorii promienistej. Nadaje to pejzażowi klimat niesamowitości, surrealizmu. To jakby pejzaż ze snu. Uwagę zwracają dwa przeskalowane tulipany na pierwszym planie: jaskrawo żół­ty po prawej i czerwony po lewej stronie. Obraz malowany jest szerokimi, ekspresyjnymi pociągnięciami pędzla. Dukt pędzla jest widoczny, zwłaszcza dzięki użyciu kilku odcieni kolorów w ramach jednej płaszczyzny. Nadaje to całości wyraz ekspresjonistyczny, falujący, rozedrgany. Ważne jest też dla artysty osiągniecie impresjonistycznego wrażenia świetlistości, który to cel osiąga przede wszystkim dzięki ostrym żółcieniom.

Biogram Artysty
Drukuj