Tadeusz Dominik

Opis pracy

Praca bez daty. Najprawdopodobniej została namalowana pod koniec lat 80. Płaszczyznę obrazu tworzą układające się w jednostajnym rytmie proste wertykalne pnie drzew. Wyczuwalna jest pewna szkicowość kompozycji – zarówno korony drzew, jak i podłoże namalowane są szybkimi ruchami pędzla, co uwydatnia ekspresyjność całości. Koloryt pracy uzyskany przy pomocy przenikających się, nakładanych na siebie warstwami barw (często kontrastujących ze sobą) jest właściwie monochromatyczny uzyskany za pomocą nieregularnych plam i szerokich pociągnięć pędzla lub szpachli.

Zbigniew Herbert tak napisał o twórczości Tadeusza Domi­nika: „Krytycy o skłonnościach do szufladkowania spierają się czy zaliczyć obrazy Dominika do abstrakcji lirycznej, czy ekspresjonizmu. Dla mnie jest on jednym z tych nielicznych artystów, który każdym swoim nowym dziełem zdają się mó­wić: MALUJĘ WIĘC JESTEM."

Tadeusz Dominik to klasyk pol­skiego malarstwa abstrakcyjnego, którego styl jest jednym z najbardziej charakterystycznych zjawisk w polskim malar­stwie współczesnym. Jego prace znajdują się w wielu kolekcjach prywatnych i publicznych m.in. w Muzeum Narodowym w Krakowie, Warszawie i Wrocławiu, w Museum of Modern Art w Nowym Jorku, w Museum Albertina w Wiedniu, Museo de Bellas Artes w Caracas, Stedelijk Museum w Amsterdamie.

O Artyście
Drukuj