Marek Chlanda

Opis pracy

Instalacja rzeźbiarska jest pracą niezwykle charakterystyczną dla konceptualnej twórczości Marka Chlandy. Artysta początkowo wypowiadał się w rysunku, by z czasem zacząć dodawać elementy przestrzenne, i przejść w końcu do rzeźby i instalacji. We wszystkich mediach jednak artysta rozmawia z widzem w charakterystycznym dla niego języku poezji i aluzji. Jak sam mówił - Chcę zmusić widza do myślenia o tym, co mnie wzrusza. Chcę, by się zastanowił nad tym, co to znaczy mówić do kogoś, co to znaczy patrzeć na kogoś, co to znaczy słyszeć. W tych najprostszych czynnościach istnieje olbrzymia skala emocji. („Retrospektywa Marka Chalndy" AN „Dziennik Polski" 30.05.99). Instalacje rzeźbiarskie zawsze tworzył z myślą o konkretnej przestrzeni architektonicznej. (Rysunki, niezależnie czy były realistyczne, zawsze zawierały poczucie iluzyjnej przestrzeni. Nawet tworząc formę abstrakcyjną rysował jej cień.). Istotą tych realizacji było poszukiwanie podstawowych aspektów istnienia ciała (lub rzeczy) w przestrzeni i wobec innych ciał (lub rzeczy). Chlanda budował swoje kompozycje, eksponując właściwości fizyczne użytych materiałów, pozwalając odczuć widzowi ich ciężar, ich uzależnienie od sił grawitacyjnych oraz ich wpływ na kształtowanie stosunków przestrzennych. Tak też jest w tym przypadku: instalacja składa się z dwóch pokrytych woskiem masek o "ptasio-ludzkiej" formie i podtrzymującej je dostawie złożonej z 3 desek. Ustawiona w chybotliwą konstrukcję podstawa zdaje się eksponować lekkość użytych materiałów. Najistotniejsze dla tej pracy zdaje się wrażenie niepewności i ulotności połączone z niewyrażalnym słowami poetycznym odczuciem nietrwałości fizycznego świata.

Historia wystawowa obiektu:
Marek Chlanda Dobranoc: rzeźby, instalacje, obiekty, Centrum Sztuki Współczesnej, Zamek Ujazdowski, Warszawa 10.05-21.06.1996

Biogram Artysty
Drukuj